Tıpkı diğer disiplinler gibi yüzyıllarca zaiyat veren restorasyon; uslup birliğine varma, romantik görüş, tarihi restorasyon kuramı gibi isimlerle evrilmiş, gelişmiş ve “çağdaş restorasyon kuramı” ismi ile bugünkü objektif ve bilimsel tutumunu oluşturmuştur. Makalede bu çok uzun dönem kısaca özetlenmiş ve çağdaş restorasyon kuramını oluşturan Venedik Tüzüğü, Carta Del Restauro gibi tüzüklere, ICOMOS ve UNESCO gibi uluslararası örgütlere kısaca değinilmiştir. Makalede başarılı bir örnek olarak kabul edilmiş olan Salt Galata, eski adıyla Bank-ı Osmanî-i Şahane (Osmanlı Bankası), önce yapıyı eşsiz kılan farklı cephe özellikleri, ardından iç mekân nitelikleri açısından değerlendirilmiştir. Çalışmanın en son bölümünde, yapının restorasyonu, çağdaş koruma ilkeleri kapsamında analiz edilmiş ve binanın restorasyon sürecinde yer alan mimar Han Tümertekin’ in bu restorasyondaki tutumuna yer verilmiştir. Ayrıca yapının mimarı Alexandre Vallaury’nin el çizimleri, restütüsyon önerileri için hazırlanan ve beş dönemi kapsayan bir kronolojik analiz paftası, en önemlisi de yapının güneyinde konumlandırılmış çağdaş ek yapı incelenmiştir.

Restorasyon Tarihi, Çağdaş Restorasyon Kuramı, Yeniden Kullanıma Adaptasyon, Çağdaş Ek, Yeniden İşlevlendirme, Salt Galata

Restoration, like many other disciplines, which has suffered from losses for hundreds of years, has found its own scientific attitude under the name of “contemporary restoration theory” by evolving and improving under such names as style unity, romantic perspective and historical restoration theory. This very long period is shortly summarized in the article and the charter Carta Del Restauro, the Venice Charter (the origins of contemporary restoration theory), as well as international organisations such as ICOMOS, UNESCO are briefly mentioned. Salt Galata, formerly known as Bank-i Osmani-i Sahane (Ottoman Bank), which is considered to be a successful example is evaluated in the article in terms of the distinctive properties of its facades which render the structure unique, as well as its interior design qualities. In the last chapter of the study, the restoration of the structure is analyzed under the scope of contemporary conservation principles, and the lead architect who contributed to the project Han Tumertekin and more importantly his attitude towards its restoration are also mentioned. The hand drawings of Alexandre Vallaury along with a chronological analysis project which covers five periods and was made for the purpose of restitution suggestions, but most importantly, the additional contemporary structure located towards the south of the building are examined in the article as well.

History of Restoration, Contemporary Restoration Theory, Adaptive Reuse, Contemporary Additional Structures, Reuse, Salt Galata